Algemeen Bestuur Agenda Bodbreef Helpen onthoolden Activiteiten Kiekt hier ok es Boeken Archief Kameröa van 'n Kreenk Lid worden?

Bodbreef

Redactie Bodbreef: 
Alie van der Veer (eindredactie)
avanderveer@kreenk.nl 

Op disse pagina veen iej zogeheten 'snippets': stukskes tekst oet de niejste Bodbreef, dee at oew dudelijk maakt wat vuur prachtige inhoold de Bodbrewe hebt. A-j noa het leazen van disse snippets gleujneg niejsgierig zeent ewörden noar de volledige inhoold van det froaje blad, steurt dan een e-mail en het keump terechte.

                                                                                                                                                                             

Proaten met Joop Weber in ’t Twentehoes
’t Is woonsdagmiddag en wiej zit geneuglijk an de stamtoafel in ’t Twentehoes. Joop Weber is elf joar veurzitter van ’n Kreenk west en hee wil ’n hamer kwiet.
Joop is joonk wörden in Almelo op ’t Veald en toen hee veer joar was verhuusden ze noar Deelden. Doar gung Joop noar de kleuterschool en de leagere school. Hee kon good metkommen en moch noar de HBS, mar ne studie Nederlands zat der nich an en op anroaden van zien va gung Joop toen noar de Kweekschool. Hee hef toendertied vervangende dienstplicht doan en stun an de leagere school in Beltrum, nog ne echte boerenschool. Doar kon hee good oet de veute met ’t Twents, de oalders waren doar bliej met,..............

Alie van der Veer

Ontmoeting in het winkelcentrum

Ik mos nog rap eam ’n paar bosschoppen doon vuur ik met ’t etten kokken kon anvangen. Vuur mijn doon ha’k ’t drok. Opees koomp d’r ’n vrouwmeanske op miej of. Zee zag d’r oet as ’n wich van achtteen, zoo vuur ’t eerste oog. Mar a’j good keken, dan zag iej de reempels in ’n hals en ’t gezich vollesmeerd met brunola. De gevearfde hoar as ’n vὄggelnὄs op ’n kop. De te strakke klear leuten vὄl broene hoed zeen. De veut met de rooie teenneagels zaten in hoge sleehakken.

En dan nich te vergetten, al dat zilver um de eankels, de polsen, de oaren en um den hals. ’t Leek wal nen kerstboom. En a’j vanof eer heamke tot ’n zeum van eer minirὄkske keken: reempel, reempel, reempel! Eer oagen wean zwat umraand en eer lippen knalrood beschilderd. Zee zeilden op miej of en wol miej ne dikken smakkerd in de loch links en rechts geaven. Ik wus nich hoow rap ik nen tred achteroet mos nemmen. ..............

Suze Berendse                                                                                                                                                                                                                                                                                                                

In ’n vergangen Bodbreef steun het gedicht ‘’n waskeldook’, nen evergreen, nit vot te braanden oet het Tweantse collectieve geheugen. Het was noar anleiding van ’n 80-sten verjoardag van Gerrit Hofste, de femilie dreug doar wat gedichten vuur, krek zoas het vroger vake gebuurden. Hier is nommer twee, veur edreagen duur Dinie Kuipers-Hofste:  

Het spegelke 

Doar was nen helen, helen zet terugge

Een boertje, met ne kromme rugge.

Hee was nit mear zo joonk van joaren

En wör al dunner in de hoaren.

An weelde was’e nit eweand

En ’n spegel har’e nooit ekeand.

Maar toen’e ’n moal an ‘t greawen was

Toen veun’e ’n mooi bölke glas.

’t Zat oonder ’n drek en oonder ’t zaand

Hee nöm het in zin woarkmanshaand.

Hij veagden ’t zaand of an nen dook

En keek nen zet nit al te klook.

“Det is min va”, flusterden’e devoot

Mear den is jums al joaren dood!”

..............................................

Dinie Kuipers

Aaannaaa….

Op nen mooien zommerdag leupe ik deur ’n klein en idyllisch dorp. De tuintjes leern der merakels strak biej en an de weg steunden prachtige oale huuskes. Ne mooie karke vanoet ’t midden van ’t dorp heul de bool good in de gaten en an ’n viskraam stunden vekantiegangers nen groten gebakken vis met kruden oet te zeuken.

Op ’t Gemeentehoes wörden ik hartelijk ontvöngen deur ne dame achter de balie.  “Hallo”, zegge ik. “Ik hebbe ne vroag.” “Zegt ’t es”,  zea zee met ’n dialect dat miej an moe dut deanken. “Toen ik ’t dorp inveurden, zagge ik ’t brud met de tekst ‘Welkom’, wat bedoolt oeleu daar pecies met?”..................................

Ina Mennegat 

De moanden van ’t joar.
De moanden van het joar en hoo zee an earen naam komt. Wiej zit noe in het joar 2019, en het zit der al wier mear as half op:

de tied vlög en de joaren begint te tellen! Um te kieken woar at de naams van de moanden vandan komt mö’w nen helen eande terugge in de geschiedenis. De meeste moanden van het joar zint verneumd noar Romeinse goden en keizers. ’t Vrömde is dat biej de Romeinen de moanden jannewari en febrewarie nich met telden. Pas noadat Julius Caesar nen niejen kelender invoerden hef het joar twaalf in plaats van tien moanden. Caesar vun jannewarie en febrewarie de leste moanden van het joar.......................

Ben Pigge